• Duży Kapral...

  Wcześniejszy artykuł

• Coś tu nie gra...

  Następny artykuł

Zielone na białe

Chodzi o prostą zamianę. Igielitu na śnieg, lata na zimę, Grand Prix na Puchar Świata. Gdyby to się udało, ta za kilka miesięcy polscy kibice skoków narciarskich przeżywaliby wiele radości. Bo czas letni jest zdumiewająco, zaskakująco dobry.

Pomijam Adama Małysza, bo po bardzo dobrym minionym sezonie, wyraźnie ma ochotę by w kolejnym nadal być w światowej czołówce. A jeśli jest motywacja, wszystko inne przyjdzie, tak jak przychodziło w startach na igielicie. Na mistrza można liczyć. Mam na myśli jego młodszych kolegów, potencjalnych następców. To oni właśnie wprawiają nas w zdumienie i prowokują do zastanowienia, czy to co robią teraz będzie możliwe do powtórzenia w znacznie ważniejszym okresie zimowym.

Wielokrotnie w komentarzach na antenie Eurosportu, także w tym miejscu wcześniej, powątpiewałem w umiejętności i możliwości wielu naszych kadrowiczów. Ale ta krytyka nie brała się z powietrza. Wynikała z porównywania rezultatów Polaków z innymi. A te, niestety, nie były dobre i obiecujące. I co gorsza, sytuacja powtarzała się rokrocznie i nic na korzyść się nie zmieniało.

Teraz jest zupełnie inaczej, tak jak jeszcze nigdy nie było. Dawid Kubacki i Kamil Stoch plasują się bardzo wysoko w klasyfikacji łącznej Grand Prix, w piętnastce tego rankingu mamy jeszcze kilku naszych, bardzo wyraźnie przewodzimy w klasyfikacji Pucharu Narodów. Jest więc powód do radości i satysfakcji, bo zdecydowanie coś drgnęło. I jeśli jest sukces, nie można go nie zauważyć i nie należy go deprecjonować. W sporcie każda wygrana, każde miejsce na podium jest cenne i ważne. I może mieć znaczący wpływ na postawę chłopaków w zimie.

Ten letni wynik nie był jakoś hucznie zapowiadany. Przynajmniej ja nie słyszałem o konferencjach prasowych, podczas których padały zapewnienia, że mamy wspaniałą drużynę, bez problemu dominującą resztę świata. Może to i lepiej, bo przecież miłe niespodzianki są znacznie przyjemniejsze od rozczarowań. I niech tak zostanie. Niech wszyscy robią co do nich należy, a za kilka miesięcy dokonają prostej zamiany kolorów.