Milan, Inter, Juventus: siedmiu "zdrajców"

Eurosport

• Informacje :
• Królewskie powitanie Zlatana w Mediolanie
• Viviano powstrzymał Inter. Ból głowy Beniteza
• Wydali najwięcej, grają jak Legia. Boruc na ławie
• Milan atakuje! Robinho na San Siro!

Niezbyt często zdarzało się, że jeden piłkarz występował w klubach z włoskiej "wielkiej trójki": Juventusie, Interze Mediolan i AC Milan. Serwis bleacherreport.com opublikował listę siedmiu największych "zdrajców", którzy dopuścili się takiego kroku.

7. Zlatan Ibrahimovic
Jeden z najbardziej utalentowanych piłkarzy ostatnich 10 lat, ale jednocześnie zawodnik, który stale zawodzi w najważniejszych momentach. Kilka dni temu przeszedł, po zaledwie jednym sezonie spędzonym w Barcelonie, do AC Milan, gdzie liczy na odbudowanie swojej kariery, tak samo jak to było z Ronaldinho. Ale gdzie grał wcześniej? W Interze Mediolan, o którym mówił, że jest "najwspanialszym klubie na świecie", a jeszcze wcześniej w Juventusie Turyn, z którego uciekł jak tylko klub został karnie zdegradowany do Serie B. Od tamtego momentu kibice "Starej Damy" przestali darzyć go szacunkiem. Wydaje się, że podobnie będzie w czarno-niebieskiej części Mediolanu. Ponoć najbardziej zagorzali tifosi nie mogą się doczekać, gdy spotkają Ibrahimovica.

Juventus (2004-2006): przyszedł z Ajaxu Amsterdam za 16 milionów euro. Zdobył 26 goli i zanotował 17 asyst. Rozegrał 91 spotkań.

Inter (2006-2009): w sierpniu 2006 roku "Nerazzurri" pozyskali go z Juventusu za 24,8 mlon euro. 66 goli, 28 asyst, 116 spotkań.

AC Milan (2010 - ?): 28 sierpnia Milan oficjalnie poinformował, że piłkarz został wypożyczony z Barcelony na sezon 2010-2011. Jeśli "Rossoneri" zdecydują się na jego zakup, będą musieli zapłacić 24 miliony euro.

6. Patrick Vieira
Swoje najlepsze lata spędził w Arsenalu Londyn, ale zanim trafił do drużyny Arsene'a Wengera występował, albo raczej regularnie grzał ławę w Milanie. W sezonie 2005-2006 postanowił przenieść się do Juventusu, by zaledwie po roku bardzo dobrych występów, podobnie jak Ibrahimovic, uciec na San Siro do Interu.

Milan (1995-1996): Do drużyny dołączył w 1995 r. z Cannes. W pierwszym zespole rozegrał jedynie dwa mecze i większość czasu na murawie spędzał tylko przy okazji spotkań drużyny rezerw.

Juventus (2005-2006): Przyszedł w lipcu 2005 r. za 20 milionów euro z Arsenalu. 7 goli, 43 mecze.

Inter Mediolan (2006-2010). Inter wykupił go z Juventusu w sierpniu 2006 r. za 9,5 mln euro. Cena była niska ze względu na aferę "Calciopoli" i degradację "Starej Damy" do Serie B. Rozegrał 84 mecze i strzelił siedem goli.

5. Christian Vieri
To był dopiero agent. Przez kilka lat był uznawany za jednego z najlepszych strzelców w Europie. Prezentował się doskonale, również walcząc w powietrzu, ale potrafił także strzelać piękne bramki. W Juventusie spędził tylko rok i szybko został kupiony przez Atletico Madryt. Do Interu trafił w 1999 r. za rekordowe wówczas 40 milionów dolarów. W Milanie odcinał kupony od dawnej sławy.

Juventus (1996-1997): 14 goli w 33 meczach. Był najlepszym strzelcem obok Alena Boksica.

Inter (1999-2005): Do drużyny dołączył z Lazio Rzym. Był wówczas prawdziwą maszyną do strzelania goli - zdobył 138 bramek w 229 spotkaniach. Nie przedłużono z nim kontraktu i odszedł do...

Milan (2005-2006): To była wielka niespodzianka. Kibice Interu nie mogli zrozumieć, jak Vieri mógł zrobić coś takiego i wzmocnić największych rywali. Ale w Milanie nie radził sobie kompletnie i pełnił głównie rolę rezerwowego. Bilans: 2 gole w 14 meczach.

4. Edgar Davids
Swego czasu, jeden z najlepszych pomocników na świecie. Davids był również... jednym z najbardziej rozpoznawalnych piłkarzy - wszystko za sprawą dredów i ochronnych okularów. W Milanie spędził zaledwie jeden sezon, po czym trafił do Juventusu. Tam został prawdziwą gwiazdą. "Pitbull" po prostu gryzł trawę walcząc o każdą piłkę. W 2004 zawitał do Interu gdzie... usiadł na ławce rezerwowych.

Milan (1996-1997): Kupiony z Ajaxu Amsterdam szybko otrzymał szansę występów w pierwszym składzie. Problem w tym, że nie mogli się do niego przekonać kolejni szkoleniowcy i ostatecznie Davids usiadł na ławie. Bilans: 29 spotkań, 2 gole.

Juventus (1997-2004): Marcelo Lippi uznał, że potrzebuje twardego defensywnego pomocnika, potrafiącego rozegrać piłkę i strzelić z dystansu. Miał nosa. 243 spotkania, 13 goli i mnóstwo serca zostawionego na boisku.

Inter (2004-2005): "Nerazzurri" skusili go wysokim kontraktem. I jednocześnie, był to początek końca Davidsa we Włoszech. 19 spotkań, 0 goli. Ucieczka do Barcelony okazała się najlepszym rozwiązaniem.

3. Aldo Serena
Człowiek legenda, zarówno w klubach "wielkiej trójki" jak i reprezentacji Włoch. Przy okazji pobił mały rekord: do Interu wracał czterokrotnie, do Milanu dwukrotnie i tylko w Juventusie spędził nieco mniej czasu.

Inter (1978-1979, 1981-1982, 1983-1984, 1987-1991): 175 spotkań i 56 goli dla "Nerrazurich". Po dwukrotnym przejściu do Milanu jego reputacja jako legendy Interu, mocno ucierpiała.

Milan (1982-1983, 1991-1993): Łącznie rozegrał tylko 30 spotkań i strzelił 8 goli. Miał problemy z kontuzjami a w ostatnich latach swojej kariery, musiał się zadowolić przede wszystkim rolą żelaznego rezerwowego.

Juventus (1985-1987): W "Starej Damie" spisywał się lepiej niż w barwach "Rossonerich", występował u boku Zbigniewa Bońka. Rozegrał 51 spotkań i strzelił 21 goli.

2. Roberto Baggio
Jeden z najlepszych zawodników w historii włoskiej piłki nożnej. Nazywany "Małym Buddą" z racji swojej fryzury i faktu, że był buddystą. Strzelał piękne gole, zaliczał niesamowite asysty. Najlepsze lata spędził w Juventusie, gdzie był uznawany niemal za Boga. Przygoda z Milanem okazała się pomyłką, bo rzadko korzystano z jego usług. W Interze również nie było lepiej, choć trafił na jeden z najgorszych okresów w klubie, kiedy trenerzy zmieniali się praktycznie co pół roku.

Juventus (1990-1995): Przyszedł z Fiorentiny za 8 milionów funtów, co było wówczas transferowym rekordem na świecie. 200 spotkań i 115 goli - taki bilans mówi sam za siebie.

Milan (1995-1997): Na jego transfer bardzo naciskał prezydent Milanu, Silvio Berlusconi. Kiedy już trafił na San Siro, miał tylko jeden dobry sezon. Później kolejni trenerzy preferowali bardziej defensywną taktykę i dla Baggio zaczęło brakować miejsca w składzie. By się odbudować, niespodziewanie wybrał ofertę beniaminka, Bologny. Bilans w Milanie: 67 spotkań, 19 goli.

Inter (1998-2000)
Po mistrzostwach świata w 1998 r., na których imponował formą, Baggio szybko podpisał kontrakt z Interem. Okazało się to wielki błędem - w klubie ciągle zmieniali się trenerzy, brakowało dobrego wyniku, a Massimo Moratti powoli tracił cierpliwość. 58 spotkań, 15 goli.

1. Giuseppe Meazza
Kiedy miał 13 lat był fanem Milanu, ale po tym jak nie przyjęto go do drużyny młodzieżowej z powodu wątłej budowy, postanowił spróbować swoich sił po drugiej stronie Mediolanu. Jest uznawany, za jednego z najlepszych włoskich piłkarzy w historii, a także za jednego z pierwszych, który miał... własnego sponsora. Szampan, kabriolety i śpiew - nie tylko to go wyróżniało. Był również jednym piłkarzem reprezentacji, mającym pozwolenie na... palenie papierosów.

Inter (1927-1940, 1946-1947): 365 spotkań, 247 goli. Kontuzja sprawiła, że stracił praktycznie cały sezon 1938/39. Po spędzeniu najlepszych lat w Interze, 28 listopada 1940 r. odszedł do Milanu. Był jednym z nielicznych zawodników, którego transfer z "Nerazzurrich" do "Rossonerich" jeszcze bardziej wzmocnił nienawiść pomiędzy tymi mediolańskimi firmami.

Milan (1940-1942): W Milanie nie szło mu tak dobrze. 37 spotkań i 9 goli. Odszedł do...

Juventus (1942-1943): W barwach "Starej Damy" rozegrał 27 spotkań i zdobył 10 bramek. W pewnym momencie postanowił zrezygnować z uprawiania futbolu.