Derby Śląska: po obu stronach barykady

Od dłuższego czasu derby Śląska nie mają już takiego wydźwięku jak to miało miejsce w przeszłości. Lata 90-te nie należą do klubów z tego regionu Polski. Derby to jednak derby i dla kibiców z Zabrza i Chorzowa piątkowy wieczór będzie wielkim świętem. Kto po tym meczu będzie górą? Zanim się o tym dowiemy, przedstawiamy piłkarzy, którzy mają za sobą grę w obydwu wielkich klubach (wybrane przykłady z ostatnich lat).

Damian Gorawski

Wychowanek “Niebieskich”, który zapowiadał się na bardzo dobrego skrzydłowego. Grając w Ruchu miał sezony, w których zdobywał 7 i 8 bramek, co jak na zawodnika z jego pozycji jest wynikiem całkiem niezłym. W 2003 roku trafił do krakowskiej Wisły, z którą dwa razy zdobył tytuł Mistrza Polski. Jego transfer do FK Moskwa okazał się niezbyt trafionym wyborem. W stolicy Rosji spędził trzy sezony, z każdym kolejnym występując coraz rzadziej w pierwszej drużynie. Na krótko przeniósł się jeszcze do Szynnika Jarosław, po czym postanowił wrócić do naszej ekstraklasy. Sowity kontrakt otrzymał w Górniku Zabrze, a więc drużynie odwiecznego rywala Ruchu. Miał on być jedną z głównych części przy ambitnych planach odbudowy potęgi klubu. Skończyło się na spadku Górnika z ekstraklasy. Gorawski na najwyższym szczeblu zdołał dla ekipy z Zabrza rozegrać zaledwie sześć spotkań. Obecnie (podobno) terminuje w rezerwach tego zespołu (B klasa).

Piotr Lech

357 meczów w polskiej ekstraklasie – tak wygląda bilans tego bramkarza. Wyniku raczej już nie poprawi, choć mimo 42 lat na karku nadal jest on podstawowym zawodnikiem LZS Piotrówka (III liga). Swoje jedyne mistrzostwo Polski zdobył na początku bogatej kariery. Miało to miejsce w sezonie 1988/89, kiedy to Lech był zmiennikiem Ryszarda Kołodziejczyka. Z drużyny “Niebieskich” odszedł w 2000 roku. Trafił do GKS Katowice, by po niecałych trzech latach przenieść się do Zabrza, w którym spędził pięć sezonów (najczęściej w roli pierwszego bramkarza). Jeszcze w sezonie 2008/09 był podstawowym zawodnikiem Jagiellonii Białystok. Na koniec ciekawostka. 29 września 1993 roku wystąpił w meczu reprezentacji Polski B przeciwko pierwszej drużynie Meksyku. Spotkanie zakończyło się bezbramkowym wynikiem, a nasza kadra w pełni była złożona z graczy… Ruchu Chorzów.

Andrzej Niedzielan

“Wtorek” wsławił się swego czasu tym, że na półmetku sezonu 2002/03 miał więcej strzelonych goli, niż rozegranych meczów (15/14). Był wtedy piłkarzem Górnika Zabrze, do którego trafił z Zagłębia Lubin. Zabrzanie mieli ponoć wtedy oddać w zamian za piłkarza komplet piłek. Po wspomnianej, bardzo udanej jesieni, Niedzielan trafił do rosnącego w siłę Groclinu Grodzisk Wielkopolski, skąd wyjechał do holenderskiego NEC Nijmegen. Tam wiodło mu się raz lepiej, raz gorzej. Miał jeden sezon w Eredivisie, w którym zapisał na swoim koncie 10 bramek. W 2007 roku jego transfer do Wisły Kraków miał być prawdziwym hitem. Jednak w ciągu dwóch lat spędzonych pod Wawelem, napastnik zanotował fatalny bilans: 24 mecze i tylko jeden gol. Odrodził się w Chorzowie, gdzie stworzył groźny duet ofensywny z Arturem Sobiechem. Z nimi w składzie “Niebiescy” byli rewelacją rozgrywek. Obecnie jest zawodnikiem Korony Kielce.

Sebastian Olszar

W porównaniu z pozostałymi wymienionymi w tym zestawieniu piłkarzami, Olszar nie może pochwalić się ani oszałamiającą liczbą występów, ani tym bardziej liczbą goli. Jest to jeden z wielu przykładów na to, że w Polsce piłkarskie talenty nie rozwijają się tak jak powinny. Wychowanek niemieckiego VfB Oldenburg do Górnika trafił w 2001 roku. Obiecujące występy młodego napastnika szybko zostały dostrzeżone przez zagraniczne kluby. Niestety wojaże po Europie nie były dla Olszara udane. Co prawda w pewnym momencie był on nawet zawodnikiem występującego w angielskiej Premier League Portsmouth, jednak ani razu nie wystąpił w meczu ligowym. W końcu wrócił do Polski i przez Polonię Warszawa, Zagłębie Sosnowiec i Piasta Gliwice trafił do Ruchu.

Michał Probierz

Obecny szkoleniowiec Jagiellonii Białystok, jako piłkarz zadebiutował w ekstraklasie w barwach Ruchu Chorzów, dla którego rozegrał 77 meczów i strzelił 2 gole. Później na cztery lata wyjechał do Niemiec, gdzie występował w klubach z Uerdigen i Wattenscheid. Wrócił na Śląsk, jednak nie do drużyny “Niebieskich”, lecz do odwiecznego rywala – Górnika Zabrze. Tam stał się jednym z najbardziej nieustępliwych pomocników w lidze. Przez wiele sezonów był podstawowym zawodnikiem. Karierę piłkarską zakończył w 2005 roku w Widzewie Łódź.

Józef Wandzik

Jedna z legend Panathinaikosu Ateny. W greckim klubie, wraz z Krzysztofem Warzychą, zdobył na krajowym podwórku wszystko, co było do zdobycia. Również na polskich boiskach nie mógł narzekać na brak trofeów. Choć poważną karierę zaczynał w Ruchu, to znacznie więcej osiągnął w Górniku. Do Zabrza trafił w idealnym momencie, kiedy to tamtejsza drużyna należała do najmocniejszych w lidze. Pomiędzy 1985 a 1990 rokiem Wandzik wywalczył z Górnikiem cztery mistrzostwa Polski oraz jeden Superpuchar. Następnie przeniósł się do Grecji, gdzie stał się jedną z ikon “Wszechateńskich Koniczynek”. 52 razy bronił narodowych barw. Ma za sobą epizod w filmie “Piłkarski Poker”, gdzie zagrał bramkarza drużyny Czarnych Zabrze.

Relacja tekstowa z derbów Śląska od godziny 20:00 na eurosport.pl.