"Na mecz przeciw Polakom czekałem 15 lat"

Reuters

• Informacje :
• Żewłakow: Momenty były
• Wałdoch: Będą zmiany, ale szkielet zostanie
• Kręcina: Na Polonię przyszłoby 100 osób
• Kosowski dla eurosport.pl: Lubię szyderkę

Piętnaście lat czekałem na taki mecz - przyznał urodzony w Poznaniu piłkarz reprezentacji Kanady Tomasz Radzinski. W środę w Bydgoszczy po raz pierwszy w życiu zagra przeciw polskiej drużynie.

14 grudnia Radzinski skończy 36 lat. W ostatnich latach był najbardziej znanym kanadyjskim piłkarzem. Dla Anderlechtu Bruksela strzelał bramki w Lidze Mistrzów, później sześć lat spędził w lidze angielskiej w barwach Evertonu i FC Fulham, a po krótkiej przygodzie z greckim klubem Skoda Xanthi wrócił do Belgii. Obecnie walczy z SK Lierse o powrót do ekstraklasy.

- Urodziłem się w Poznaniu, ale wychowałem w Inowrocławiu, czyli jeszcze bliżej Bydgoszczy. Także z tego względu środowy mecz z Polską będzie dla mnie specjalny, wyjątkowy. Czekałem na niego 15 lat, od chwili, gdy zadebiutowałem w reprezentacji Kanady. Były momenty, że sam naciskałem na działaczy federacji, by postarali się zorganizować takie spotkanie. Udało się, gdy już zaczynałem wątpić, pod koniec mojej kariery - powiedział Radzinski podczas konferencji prasowej.

- Mam nadzieję, że kibice nie będą na mnie gwizdać, choć trudno wymagać, by mnie wspierali. Przecież będą całym sercem za Polską - dodał.

Radzinski chętnie wraca we wspomnieniach do polskich początków kariery. - Piłkarskiego abecadła uczył mnie w Kujawii Inowrocław trener Edward Mikołajczak. To on sprawił, że złapałem bakcyla, choć jak ma się naście lat, to sport traktuje się bardziej jako zabawę. W wieku 15 lat wyjechałem do Kanady i tam zacząłem grać w piłkę na poważnie. Trafiłem do Belgii, tam poznałem żonę. Teraz wróciłem na stare śmieci, bo spodziewaliśmy się dziecka, a przy rodzinie ona czuje się raźniej - wyjaśnił.

Jak przyznał, nigdy nie otrzymał propozycji gry dla biało-czerwonych, ani z polskiego klubu.

- Zdaję sobie sprawę, że przez lata byłem dla Polaków piłkarzem anonimowym. Czytałem i słyszałem o sobie, że mam polskie korzenie, ale mało kto wiedział, że ja się tutaj urodziłem. W 1994 roku zagrałem w olimpijskiej reprezentacji Kanady, a rok później zadebiutowałem w drużynie narodowej. Pamiętam jak bardzo przeżywałem mecz z Turcją. W ogóle wtedy nie dopuszczałem do siebie myśli, że mógłbym grać dla Polski. Raz podjąłem decyzję i nie żałuję, choć z Polską miałbym pewnie szanse na większe sukcesy - stwierdził.

- Niespełnione sportowe marzenie? Zagrać w mistrzostwach świata. Bardzo przeżyłem nasze niepowodzenie w eliminacjach do mundialu w RPA. To była pewnie moja ostatnia szansa - podkreślił Radzinski.

Występując w Anglii miał bliski kontakt z Tomaszem Kuszczakiem, którego w środę prawdopodobnie spotka na boisku.

- Wtedy dość często się kontaktowaliśmy, ale gdy opuściłem Wyspy Brytyjskie, to się urwało. Cieszę się, że jutro znowu będzie okazja się spotkać i porozmawiać - powiedział.

W reprezentacji Kanady ma okazję występować wspólnie z Mike'em Klukowskim, który urodził się co prawda w Austrii, ale jego rodzice są Polakami. "Obaj dobrze mówimy po polsku, ale rozmawiamy ze sobą po angielsku - przyznał.

- Jak długo zamierzam grać jeszcze w piłkę? Dopóki nie opuści mnie szybkość, mój główny atut. Jeśli będę odstawał od młodszych, to zawieszę buty na kołku - zakończył.

Radzinskiego bardzo chwalił trener reprezentacji Kanady Stephen Hart. - Ma wielki wpływ na reprezentację. Od lat jest wzorem dla młodszych piłkarzy. Jednak w kadrze jest nie ze względu na osobowość, ale na piłkarskie umiejętności. Ciągle jest świetnym napastnikiem - ocenił.