• Piłka w błocie...

  Wcześniejszy artykuł

• Bizancjum...

  Następny artykuł

Niewykonalne zadanie

Jest nim oczywiście zabranie azjatyckim głównie chińskim pingpongistom choćby jednego tytułu mistrza świata. Z dwunastu medali jakie rozdano w Rotterdamie oddali Europejczykom tylko jeden brązowy.

Można więc ocenić, że jak zwykle dominacja Chińczyków, nie tylko z rodzinnego kraju ale także z Honkongu, Taipei a nawet Malezji czy Singapuru, nie podlegała dyskusji. Nawet Koreańczycy i Japończycy musieli zadowolić się ogryzkami z pańskiego stołu.

Tenis stołowy jest dyscypliną jakby specjalnie wymyśloną dla ludzi pochodzących z tamtego regionu świata. Nie tylko dlatego, że jest grą głównie dla niskich, odbarwionych skocznością i refleksem. Pin-pong, pozwolę sobie użyć tej nazwy niebyt lubianej przez graczy, wymaga niesłychanej cierpliwości, absolutnie stoickiego zachowania, zarówno podczas meczów jak i treningów.

Europejczyków, nie mówiąc już o Latynosach, na to chyba nie stać. Oczywiście takie cechy jak najlepsi mają Europejczycy importowani, głównie z Chin. Od lat obserwują zalew nie tylko tekstyliów czy obuwia i innego przemysłowego "fajansu", ale również graczy chińskich. Tyle tylko, że w przeciwieństwie do Ameryki Południowej, która eksportuje do Europy piłkarzy, głównie najwyższej klasy, z Państwa Środka wysyłają, tak jak to jest z wyrobami przemysłu, co najwyżej produkty drugiego gatunku.

Sprytna to polityka, a importowani obywatele Europy o skośnych oczach, dość skutecznie blokują miejsca dla ewentualnych rodzimych talentów. Zanim taki gracz naprawdę się nauczy, zniechęcą go dziesiątki, jeśli nie setki porażek, niemożność przebicia się przez chiński mur.

Tenis stołowy nie jest jedyną dziedziną sportu, w której zawodnicy pochodzący z tamtego regionu czują się jak ryby w wodzie. Jest jeszcze short track (ale tu brylują Koreańczycy) i skoki do wody (znów Chińczycy). Ale aż takiej dominacji, jaką uzyskali w ping-pongu jednak nie ma. I przełamanie jej, na dziś przynajmniej, wydaje się niewykonalnym zadaniem.