• Nie wiedzieli, to się ...

  Wcześniejszy artykuł

• Górą antyfutbol i wuwu...

  Następny artykuł

Niech sędziują tak dalej!

Z dużym samozaparciem, graniczącym momentami z masochizmem, obejrzałem osiem meczów mistrzostw. I całe szczęście, że na boiskach pojawiły się bramkarskie fajtłapy i gracze, którzy z myśleniem maja na bakier, bo inaczej nie dałoby się wytrzymać przed ekranem telewizora.

Ich „popisy” ubarwiły nudną kopaninę, jaką uraczyły nas nawet tak doskonałe zespoły jak Argentyna, Anglia czy Nigeria. A tak bramkarze z Anglii i Algierii zapisali na swoich kartach „klopsy”, po których rywale zdobyli cztery turniejowe punkty.

Dwaj Serbowie z kolei pokazali z kolei umysłowy poziom początkującego przedszkolaka. Na razie więc z wielkiej chmury mały deszcz, tyle że pomijam w tych rozważaniach Niemców, którzy zgotowali Australijczykom gorącą kąpiel.

Na szczęście jest jak na razie jedno zaskakujące i to wyjątkowo pozytywnie zjawisko. Jest nim praca arbitrów. To pierwsze od lat finały, w których w ośmiu meczach nie zdarzył się żaden gruby sędziowski błąd, ba nawet dość błahy. Arbitrzy pracują naprawdę na piątkę, liniowi ani razu (sic) nie pomylili się przy spalonych, główni reagują szybko i stanowczo. I cieszy mnie, że nareszcie zaczęli dostrzegać zawodników ciągnących za koszulki i karać ich tak, jak nakazują przepisy.

Największe wrażenie zrobił na mnie Rawszan Irmatow, o którym słyszałem, ale którego pierwszy raz ujrzałem na własne oczy. I rzeczywiście chwalebne opinie nie były przesadzone. Doskonale prowadził spotkanie inaugurujące mistrzostwa (śmiała decyzja Komisji Sędziowskiej FIFA), a co najważniejsze nikt nie może powiedzieć, że faworyzował gospodarzy turnieju, co ostatnio było nagminne.

Oby tak sędziowano do końca południowo-afrykańskich zawodów.