• Cuda i dziwy pierwszej...

  Wcześniejszy artykuł

• Autostrada do nieba, a...

  Następny artykuł

Była sobie Brazylia...

Po raz drugi z rzędu w ¼ finału zakończyli swój udział w MŚ Brazylijczycy. Porażka z Holandią na pierwszy rzut oka jest niespodziewana, ale czy na pewno?

Na gorąco przychodząmi do głowy dwa fakty, które zdają się tłumaczyć rozstrzygnięcie, jakie zapadło przed kilkudziesięcioma minutami na Nelson Mandela Bay.

Po pierwsze, co może niektórych zaszokować, Brazylia nie miała na tym turnieju graczy mogących ugrać mistrzostwo świata lub chociaż finał. Kiedyś w drużynie tej roiło się od piłkarzy uznanych, grających w największych klubach. Teraz w kadrze znalazło się sporo zawodników, z drużyn przeciętnych takich jak Wolfsburg czy Galatasaray. Jeżeli w 77 minucie ćwierćfinału z Holandią ratować Canarinios wchodzi zawodnik Villareal, Nilmar to świadczy to tylko o jednym, ławka rezerwowych to nie był najsilniejszy punkt tej drużyny. Co dalej? Josue? Grafite? Nie, ci gracze nie byli dobrym zapleczem dla… Luisa Fabiano. Zresztą, z całym szacunkiem dla tego gracza, ale nie dorównuje on klasą swoim poprzednikom, Ronaldo, Rivaldo, czy nawet ,,imperatore” Adriano. Jednym słowem nie miał Dunga  w RPA ofensywnych graczy na miarę mistrzostwa świata, zapewne trochę przez słabsze pokolenie w brazylijskim ataku, a po części z własnej winy. Nikt nie kazał mu przecież zostawić w domu Pato czy nawet nieobliczalnego Ronaldinho. Nie można mieć przez 5 mundiali z rzędu drużyny złożonej z największych gwiazd światowej piłki, nawet w Brazylii nie ma takiego bogactwa, nie wolno się natomiast na własne życzenie pozbawiać nutki szaleństwa i polotu w grze.

Plan Dungi na te mistrzostwa był prosty. Gramy żelazną defensywą, wychodzimy z szybkimi kontrami i będzie dobrze. Starczyło na 4 spotkania. Kiedy Holendrzy wyrównali to zastanawiałem się jak zareaguje na to ekipa z kraju kawy. Huraganowa ofensywa? Nic z tych rzeczy, canarinhios wciąż czekali na swoje zabójcze kontry, w przypadku gry z Holandią było to oczekiwanie na egzekucję. Wniosek z tego jest jeden, Dunga nie miał zamiaru w RPA ani przez minutę prowadzić ofensywnej gry, no może poza meczem z KRLD. Nawet przegrywając 10 minut przed końcem nie było widać huraganowych ataków i mam wrażenie, że nie było to tylko i wyłącznie efekt czerwonej kartki dla Melo. Brazylia nie przygotowała na ten mundial zbyt wielu wariantów ataku pozycyjnego. Pomylił się selekcjoner Dunga myśląc, że drugi raz z rzędu wygra wielki turniej samą defensywą. Copa America 2007 to odosobniony przypadek, w którym Brazylia szybko strzelanymi bramkami rozstrzygała większość spotkań, w tym finał z Argentyną, na swoją korzyść. Potem wystarczało stanąć w 8 w polu karnym i pozamiatane.

Dziwi mnie tylko to, że tak doświadczony człowiek jak Dunga nie wziął pod uwagę, że kiedyś będzie musiał podczas mistrzostw świata gonić wynik. Jego podopieczni po stracie bramki na 1-2 wyglądali na przerażonych. Czyżby nie dopuszczali do swych głów myśli, że kiedykolwiek podczas tego turnieju będą przegrywać?

Żegnamy Brazylię z żalem, tym większym, że nawet przez moment nie widzieliśmy na tym turnieju słynnego ,,joga bonito”. Cztery lata temu Brazylijczycy chcieli zrobić w Niemczech show jakiego świat nie widział, zadbali o każdy szczegół, zapominając o najważniejszym, przygotowaniu drużyny do turnieju. Tym razem trener sam podciął skrzydła własnemu zespołowi, choć efekt taki sam, to chyba jednak bardziej żal fanom będzie w tym roku.

PS: dla wszystkich, którzy mają jakieś spostrzeżenia lub komentarze, a odstrasza ich konieczność logowania się do eurosport.pl stworzyłem blog z dużo łatwiejszą opcją komentowania: http://barwysportu.bloog.pl/